Conjugation of rozwikłać
rɔzˈvi.kwat͡ɕto unravel, to untangle, to disentangle (to physically cause something or many things to no longer be tangled) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozwikłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozwikłałem |
| ty | rozwikłałeś |
| on / ona / ono | rozwikłał |
| my | rozwikłaliśmy |
| wy | rozwikłaliście |
| oni / one | rozwikłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozwikłałam |
| ty | rozwikłałaś |
| on / ona / ono | rozwikłała |
| my | rozwikłałyśmy |
| wy | rozwikłałyście |
| oni / one | rozwikłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozwikłało |
Czas przyszły
| ja | rozwikłam |
| ty | rozwikłasz |
| on / ona / ono | rozwikła |
| my | rozwikłamy |
| wy | rozwikłacie |
| oni / one | rozwikłają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozwikłaj |
| my | rozwikłajmy |
| wy | rozwikłajcie |