Conjugation of rozszczepić
rɔsˈʂt͡ʂɛ.pit͡ɕto split (to break into smaller parts, especially lengthwise) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozszczepić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozszczepiłem |
| ty | rozszczepiłeś |
| on / ona / ono | rozszczepił |
| my | rozszczepiliśmy |
| wy | rozszczepiliście |
| oni / one | rozszczepili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozszczepiłam |
| ty | rozszczepiłaś |
| on / ona / ono | rozszczepiła |
| my | rozszczepiłyśmy |
| wy | rozszczepiłyście |
| oni / one | rozszczepiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozszczepiło |
Czas przyszły
| ja | rozszczepię |
| ty | rozszczepisz |
| on / ona / ono | rozszczepi |
| my | rozszczepimy |
| wy | rozszczepicie |
| oni / one | rozszczepią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozszczep |
| my | rozszczepmy |
| wy | rozszczepcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.