Conjugation of rozrąbać
/rɔzˈrɔm.bat͡ɕ/rozbić siekierą na części, porąbać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozrąbać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozrąbałem |
| ty | rozrąbałeś |
| on / ona / ono | rozrąbał |
| my | rozrąbaliśmy |
| wy | rozrąbaliście |
| oni / one | rozrąbali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozrąbałam |
| ty | rozrąbałaś |
| on / ona / ono | rozrąbała |
| my | rozrąbałyśmy |
| wy | rozrąbałyście |
| oni / one | rozrąbały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozrąbało |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie rozrąbał |
| oni / one | będą rozrąbali |
Tryb rozkazujący
| ty | rozrąb |
| my | rozrąbmy |
| wy | rozrąbcie |