Conjugation of rozpieścić
rɔsˈpjɛɕ.t͡ɕit͡ɕzepsuć kogoś lub coś poprzez zbyt pobłażliwe traktowanie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozpieścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpieściłem |
| ty | rozpieściłeś |
| on / ona / ono | rozpieścił |
| my | rozpieściliśmy |
| wy | rozpieściliście |
| oni / one | rozpieścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpieściłam |
| ty | rozpieściłaś |
| on / ona / ono | rozpieściła |
| my | rozpieściłyśmy |
| wy | rozpieściłyście |
| oni / one | rozpieściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpieściło |
Czas przyszły
| ja | rozpieszczę |
| ty | rozpieścisz |
| on / ona / ono | rozpieści |
| my | rozpieścimy |
| wy | rozpieścicie |
| oni / one | rozpieszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpieść |
| my | rozpieśćmy |
| wy | rozpieśćcie |