Conjugation of rozpaczać
/rɔsˈpa.t͡ʂat͡ɕ/pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozpaczać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozpaczam |
| ty | rozpaczasz |
| on / ona / ono | rozpacza |
| my | rozpaczamy |
| wy | rozpaczacie |
| oni / one | rozpaczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpaczałem |
| ty | rozpaczałeś |
| on / ona / ono | rozpaczał |
| my | rozpaczaliśmy |
| wy | rozpaczaliście |
| oni / one | rozpaczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpaczałam |
| ty | rozpaczałaś |
| on / ona / ono | rozpaczała |
| my | rozpaczałyśmy |
| wy | rozpaczałyście |
| oni / one | rozpaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpaczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozpaczał |
| ty | będziesz rozpaczał |
| on / ona / ono | będzie rozpaczał |
| my | będziemy rozpaczali |
| wy | będziecie rozpaczali |
| oni / one | będą rozpaczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozpaczała |
| ty | będziesz rozpaczała |
| on / ona / ono | będzie rozpaczała |
| my | będziemy rozpaczały |
| wy | będziecie rozpaczały |
| oni / one | będą rozpaczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozpaczało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpaczaj |
| my | rozpaczajmy |
| wy | rozpaczajcie |