Conjugation of rozpłaszczyć
rɔsˈpwaʂ.t͡ʂɘt͡ɕkładąc się, uczynić siebie płaskim Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozpłaszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozpłaszczyłem |
| ty | rozpłaszczyłeś |
| on / ona / ono | rozpłaszczył |
| my | rozpłaszczyliśmy |
| wy | rozpłaszczyliście |
| oni / one | rozpłaszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozpłaszczyłam |
| ty | rozpłaszczyłaś |
| on / ona / ono | rozpłaszczyła |
| my | rozpłaszczyłyśmy |
| wy | rozpłaszczyłyście |
| oni / one | rozpłaszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozpłaszczyło |
Czas przyszły
| ja | rozpłaszczę |
| ty | rozpłaszczysz |
| on / ona / ono | rozpłaszczy |
| my | rozpłaszczymy |
| wy | rozpłaszczycie |
| oni / one | rozpłaszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozpłaszcz |
| my | rozpłaszczmy |
| wy | rozpłaszczcie |