Conjugation of roznieść
ˈrɔz.ɲɛɕt͡ɕwystąpić u kogoś ze znacznym natężeniem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roznieść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozniosłem |
| ty | rozniosłeś |
| on / ona / ono | rozniósł |
| my | roznieśliśmy |
| wy | roznieśliście |
| oni / one | roznieśli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozniosłam |
| ty | rozniosłaś |
| on / ona / ono | rozniosła |
| my | rozniosłyśmy |
| wy | rozniosłyście |
| oni / one | rozniosły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozniosło |
Czas przyszły
| ja | rozniosę |
| ty | rozniesiesz |
| on / ona / ono | rozniesie |
| my | rozniesiemy |
| wy | rozniesiecie |
| oni / one | rozniosą |
Tryb rozkazujący
| ty | roznieś |
| my | roznieśmy |
| wy | roznieście |