Conjugation of roznamiętnić
rɔz.naˈmjɛnt.ɲit͡ɕaspekt dokonany od: roznamiętniać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roznamiętnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roznamiętniłem |
| ty | roznamiętniłeś |
| on / ona / ono | roznamiętnił |
| my | roznamiętniliśmy |
| wy | roznamiętniliście |
| oni / one | roznamiętnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roznamiętniłam |
| ty | roznamiętniłaś |
| on / ona / ono | roznamiętniła |
| my | roznamiętniłyśmy |
| wy | roznamiętniłyście |
| oni / one | roznamiętniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roznamiętniło |
Czas przyszły
| ja | roznamiętnię |
| ty | roznamiętnisz |
| on / ona / ono | roznamiętni |
| my | roznamiętnimy |
| wy | roznamiętnicie |
| oni / one | roznamiętnią |
Tryb rozkazujący
| ty | roznamiętnij |
| my | roznamiętnijmy |
| wy | roznamiętnijcie |