Conjugation of rozmieszać
rɔzˈmjɛ.ʂat͡ɕto blend, to stir (to mix something with something else, producing a homogeneous mass or uniform solution) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozmieszać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozmieszałem |
| ty | rozmieszałeś |
| on / ona / ono | rozmieszał |
| my | rozmieszaliśmy |
| wy | rozmieszaliście |
| oni / one | rozmieszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozmieszałam |
| ty | rozmieszałaś |
| on / ona / ono | rozmieszała |
| my | rozmieszałyśmy |
| wy | rozmieszałyście |
| oni / one | rozmieszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozmieszało |
Czas przyszły
| ja | rozmieszam |
| ty | rozmieszasz |
| on / ona / ono | rozmiesza |
| my | rozmieszamy |
| wy | rozmieszacie |
| oni / one | rozmieszają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozmieszaj |
| my | rozmieszajmy |
| wy | rozmieszajcie |