Conjugation of rozjątrzyć
rɔzˈjɔn.tʂɘt͡ɕto irritate, to anger, to provoke Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozjątrzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozjątrzyłem |
| ty | rozjątrzyłeś |
| on / ona / ono | rozjątrzył |
| my | rozjątrzyliśmy |
| wy | rozjątrzyliście |
| oni / one | rozjątrzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozjątrzyłam |
| ty | rozjątrzyłaś |
| on / ona / ono | rozjątrzyła |
| my | rozjątrzyłyśmy |
| wy | rozjątrzyłyście |
| oni / one | rozjątrzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozjątrzyło |
Czas przyszły
| ja | rozjątrzę |
| ty | rozjątrzysz |
| on / ona / ono | rozjątrzy |
| my | rozjątrzymy |
| wy | rozjątrzycie |
| oni / one | rozjątrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozjątrz |
| my | rozjątrzmy |
| wy | rozjątrzcie |