Conjugation of rozhuśtać
rɔsˈxuɕ.tat͡ɕto rock, to disturb, to put out of kilter Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozhuśtać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozhuśtałem |
| ty | rozhuśtałeś |
| on / ona / ono | rozhuśtał |
| my | rozhuśtaliśmy |
| wy | rozhuśtaliście |
| oni / one | rozhuśtali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozhuśtałam |
| ty | rozhuśtałaś |
| on / ona / ono | rozhuśtała |
| my | rozhuśtałyśmy |
| wy | rozhuśtałyście |
| oni / one | rozhuśtały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozhuśtało |
Czas przyszły
| ja | rozhuśtam |
| ty | rozhuśtasz |
| on / ona / ono | rozhuśta |
| my | rozhuśtamy |
| wy | rozhuśtacie |
| oni / one | rozhuśtają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozhuśtaj |
| my | rozhuśtajmy |
| wy | rozhuśtajcie |