Conjugation of rozgałęzić
rɔz.ɡaˈwɛw̃.ʑit͡ɕto branch out, to branch off, to fork, to bifurcate Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozgałęzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozgałęziłem |
| ty | rozgałęziłeś |
| on / ona / ono | rozgałęził |
| my | rozgałęziliśmy |
| wy | rozgałęziliście |
| oni / one | rozgałęzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozgałęziłam |
| ty | rozgałęziłaś |
| on / ona / ono | rozgałęziła |
| my | rozgałęziłyśmy |
| wy | rozgałęziłyście |
| oni / one | rozgałęziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozgałęziło |
Czas przyszły
| ja | rozgałęzię |
| ty | rozgałęzisz |
| on / ona / ono | rozgałęzi |
| my | rozgałęzimy |
| wy | rozgałęzicie |
| oni / one | rozgałęzią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozgałęź |
| my | rozgałęźmy |
| wy | rozgałęźcie |