Conjugation of rozetrzeć
/rɔˈzɛ.tʂɛt͡ɕ/to grate apart (to pressing on something and moving a body part or held object over it to cause it to turn into a shapeless mass) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozetrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztarłem |
| ty | roztarłeś |
| on / ona / ono | roztarł |
| my | roztarliśmy |
| wy | roztarliście |
| oni / one | roztarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztarłam |
| ty | roztarłaś |
| on / ona / ono | roztarła |
| my | roztarłyśmy |
| wy | roztarłyście |
| oni / one | roztarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztarło |
Czas przyszły
| ja | rozetrę |
| ty | rozetrzesz |
| on / ona / ono | rozetrze |
| my | rozetrzemy |
| wy | rozetrzecie |
| oni / one | rozetrą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozetrzyj |
| my | rozetrzyjmy |
| wy | rozetrzyjcie |