Conjugation of rozczarować
rɔs.t͡ʂaˈrɔ.vat͡ɕzawieść kogoś, nie spełnić czyichś oczekiwań; sprawić, że ktoś jest zawiedziony, rozczarowany Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozczarować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozczarowałem |
| ty | rozczarowałeś |
| on / ona / ono | rozczarował |
| my | rozczarowaliśmy |
| wy | rozczarowaliście |
| oni / one | rozczarowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozczarowałam |
| ty | rozczarowałaś |
| on / ona / ono | rozczarowała |
| my | rozczarowałyśmy |
| wy | rozczarowałyście |
| oni / one | rozczarowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozczarowało |
Czas przyszły
| ja | rozczaruję |
| ty | rozczarujesz |
| on / ona / ono | rozczaruje |
| my | rozczarujemy |
| wy | rozczarujecie |
| oni / one | rozczarują |
Tryb rozkazujący
| ty | rozczaruj |
| my | rozczarujmy |
| wy | rozczarujcie |