Conjugation of rozbiec
ˈrɔz.bjɛt͡sto run away from one another, to run in different directions Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozbiec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbiegłem |
| ty | rozbiegłeś |
| on / ona / ono | rozbiegł |
| my | rozbiegliśmy |
| wy | rozbiegliście |
| oni / one | rozbiegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbiegłam |
| ty | rozbiegłaś |
| on / ona / ono | rozbiegła |
| my | rozbiegłyśmy |
| wy | rozbiegłyście |
| oni / one | rozbiegły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbiegło |
Czas przyszły
| ja | rozbiegnę |
| ty | rozbiegniesz |
| on / ona / ono | rozbiegnie |
| my | rozbiegniemy |
| wy | rozbiegniecie |
| oni / one | rozbiegną |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbiegnij |
| my | rozbiegnijmy |
| wy | rozbiegnijcie |