Conjugation of rozżalić
rɔzˈʐa.lit͡ɕto be disappointed, to be displeased, to be dissatisfied Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozżalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozżaliłem |
| ty | rozżaliłeś |
| on / ona / ono | rozżalił |
| my | rozżaliliśmy |
| wy | rozżaliliście |
| oni / one | rozżalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozżaliłam |
| ty | rozżaliłaś |
| on / ona / ono | rozżaliła |
| my | rozżaliłyśmy |
| wy | rozżaliłyście |
| oni / one | rozżaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozżaliło |
Czas przyszły
| ja | rozżalę |
| ty | rozżalisz |
| on / ona / ono | rozżali |
| my | rozżalimy |
| wy | rozżalicie |
| oni / one | rozżalą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozżal |
| my | rozżalmy |
| wy | rozżalcie |