Conjugation of przyznać
ˈpʂɘ.znat͡ɕzgodzić się z kimś w sprawie czegoś, uznać coś za słuszne Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przyznać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyznałem |
| ty | przyznałeś |
| on / ona / ono | przyznał |
| my | przyznaliśmy |
| wy | przyznaliście |
| oni / one | przyznali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyznałam |
| ty | przyznałaś |
| on / ona / ono | przyznała |
| my | przyznałyśmy |
| wy | przyznałyście |
| oni / one | przyznały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyznało |
Czas przyszły
| ja | przyznam |
| ty | przyznasz |
| on / ona / ono | przyzna |
| my | przyznamy |
| wy | przyznacie |
| oni / one | przyznają |
Tryb rozkazujący
| ty | przyznaj |
| my | przyznajmy |
| wy | przyznajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.