Conjugation of przysporzyć
pʂɘˈspɔ.ʐɘt͡ɕsprawić, spowodować obecność czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przysporzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przysporzyłem |
| ty | przysporzyłeś |
| on / ona / ono | przysporzył |
| my | przysporzyliśmy |
| wy | przysporzyliście |
| oni / one | przysporzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przysporzyłam |
| ty | przysporzyłaś |
| on / ona / ono | przysporzyła |
| my | przysporzyłyśmy |
| wy | przysporzyłyście |
| oni / one | przysporzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przysporzyło |
Czas przyszły
| ja | przysporzę |
| ty | przysporzysz |
| on / ona / ono | przysporzy |
| my | przysporzymy |
| wy | przysporzycie |
| oni / one | przysporzą |
Tryb rozkazujący
| ty | przyspórz |
| my | przyspórzmy |
| wy | przyspórzcie |