Conjugation of przypuścić
pʂɘˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕaspekt dokonany od: przypuszczać (pozwolić komuś się zbliżyć) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przypuścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przypuściłem |
| ty | przypuściłeś |
| on / ona / ono | przypuścił |
| my | przypuściliśmy |
| wy | przypuściliście |
| oni / one | przypuścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przypuściłam |
| ty | przypuściłaś |
| on / ona / ono | przypuściła |
| my | przypuściłyśmy |
| wy | przypuściłyście |
| oni / one | przypuściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przypuściło |
Czas przyszły
| ja | przypuszczę |
| ty | przypuścisz |
| on / ona / ono | przypuści |
| my | przypuścimy |
| wy | przypuścicie |
| oni / one | przypuszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przypuść |
| my | przypuśćmy |
| wy | przypuśćcie |