Conjugation of przyjaźnić
pʂɘˈjaʑ.ɲit͡ɕbyć w przyjacielskiej relacji z kimś; utrzymywać przyjaźń, mieć kogoś za przyjaciela Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przyjaźnić |
Czas teraźniejszy
| ja | przyjaźnię |
| ty | przyjaźnisz |
| on / ona / ono | przyjaźni |
| my | przyjaźnimy |
| wy | przyjaźnicie |
| oni / one | przyjaźnią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyjaźniłem |
| ty | przyjaźniłeś |
| on / ona / ono | przyjaźnił |
| my | przyjaźniliśmy |
| wy | przyjaźniliście |
| oni / one | przyjaźnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyjaźniłam |
| ty | przyjaźniłaś |
| on / ona / ono | przyjaźniła |
| my | przyjaźniłyśmy |
| wy | przyjaźniłyście |
| oni / one | przyjaźniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyjaźniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przyjaźnił |
| ty | będziesz przyjaźnił |
| on / ona / ono | będzie przyjaźnił |
| my | będziemy przyjaźnili |
| wy | będziecie przyjaźnili |
| oni / one | będą przyjaźnili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przyjaźniła |
| ty | będziesz przyjaźniła |
| on / ona / ono | będzie przyjaźniła |
| my | będziemy przyjaźniły |
| wy | będziecie przyjaźniły |
| oni / one | będą przyjaźniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przyjaźniło |
Tryb rozkazujący
| ty | przyjaźnij |
| my | przyjaźnijmy |
| wy | przyjaźnijcie |