Conjugation of przygodzić
pʂɘˈɡɔ.d͡ʑit͡ɕto bechance, to befall, to happen Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przygodzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przygodziłem |
| ty | przygodziłeś |
| on / ona / ono | przygodził |
| my | przygodziliśmy |
| wy | przygodziliście |
| oni / one | przygodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przygodziłam |
| ty | przygodziłaś |
| on / ona / ono | przygodziła |
| my | przygodziłyśmy |
| wy | przygodziłyście |
| oni / one | przygodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przygodziło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie przygodził |
| oni / one | będą przygodzili |
Tryb rozkazujący
| ty | przygodź |
| my | przygodźmy |
| wy | przygodźcie |