Conjugation of przygasić
pʂɘˈɡa.ɕit͡ɕto discourage, to subdue, to take the wind out of someone's sails Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przygasić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przygasiłem |
| ty | przygasiłeś |
| on / ona / ono | przygasił |
| my | przygasiliśmy |
| wy | przygasiliście |
| oni / one | przygasili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przygasiłam |
| ty | przygasiłaś |
| on / ona / ono | przygasiła |
| my | przygasiłyśmy |
| wy | przygasiłyście |
| oni / one | przygasiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przygasiło |
Czas przyszły
| ja | przygaszę |
| ty | przygasisz |
| on / ona / ono | przygasi |
| my | przygasimy |
| wy | przygasicie |
| oni / one | przygaszą |
Tryb rozkazujący
| ty | przygaś |
| my | przygaśmy |
| wy | przygaście |