Conjugation of przyświadczyć
pʂɘˈɕfjat.t͡ʂɘt͡ɕto confirm, to corroborate (to assure the accuracy of previous statements) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przyświadczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyświadczyłem |
| ty | przyświadczyłeś |
| on / ona / ono | przyświadczył |
| my | przyświadczyliśmy |
| wy | przyświadczyliście |
| oni / one | przyświadczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyświadczyłam |
| ty | przyświadczyłaś |
| on / ona / ono | przyświadczyła |
| my | przyświadczyłyśmy |
| wy | przyświadczyłyście |
| oni / one | przyświadczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyświadczyło |
Czas przyszły
| ja | przyświadczę |
| ty | przyświadczysz |
| on / ona / ono | przyświadczy |
| my | przyświadczymy |
| wy | przyświadczycie |
| oni / one | przyświadczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przyświadcz |
| my | przyświadczmy |
| wy | przyświadczcie |