Conjugation of przeznaczyć
pʂɛˈzna.t͡ʂɘt͡ɕaspekt dokonany od: przeznaczać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przeznaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przeznaczyłem |
| ty | przeznaczyłeś |
| on / ona / ono | przeznaczył |
| my | przeznaczyliśmy |
| wy | przeznaczyliście |
| oni / one | przeznaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przeznaczyłam |
| ty | przeznaczyłaś |
| on / ona / ono | przeznaczyła |
| my | przeznaczyłyśmy |
| wy | przeznaczyłyście |
| oni / one | przeznaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przeznaczyło |
Czas przyszły
| ja | przeznaczę |
| ty | przeznaczysz |
| on / ona / ono | przeznaczy |
| my | przeznaczymy |
| wy | przeznaczycie |
| oni / one | przeznaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przeznacz |
| my | przeznaczmy |
| wy | przeznaczcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.