Conjugation of przeszkadzać
pʂɛˈʂka.d͡zat͡ɕsprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przeszkadzać |
Czas teraźniejszy
| ja | przeszkadzam |
| ty | przeszkadzasz |
| on / ona / ono | przeszkadza |
| my | przeszkadzamy |
| wy | przeszkadzacie |
| oni / one | przeszkadzają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przeszkadzałem |
| ty | przeszkadzałeś |
| on / ona / ono | przeszkadzał |
| my | przeszkadzaliśmy |
| wy | przeszkadzaliście |
| oni / one | przeszkadzali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przeszkadzałam |
| ty | przeszkadzałaś |
| on / ona / ono | przeszkadzała |
| my | przeszkadzałyśmy |
| wy | przeszkadzałyście |
| oni / one | przeszkadzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przeszkadzało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przeszkadzał |
| ty | będziesz przeszkadzał |
| on / ona / ono | będzie przeszkadzał |
| my | będziemy przeszkadzali |
| wy | będziecie przeszkadzali |
| oni / one | będą przeszkadzali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przeszkadzała |
| ty | będziesz przeszkadzała |
| on / ona / ono | będzie przeszkadzała |
| my | będziemy przeszkadzały |
| wy | będziecie przeszkadzały |
| oni / one | będą przeszkadzały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przeszkadzało |
Tryb rozkazujący
| ty | przeszkadzaj |
| my | przeszkadzajmy |
| wy | przeszkadzajcie |