Conjugation of przepuścić
pʂɛˈpuɕ.t͡ɕit͡ɕdarować komuś jego przewinienia, błędy, zachować się łagodnie w stosunku do kogoś, kto dopuścił się niedopatrzenia, przewinienia itp. Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przepuścić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przepuściłem |
| ty | przepuściłeś |
| on / ona / ono | przepuścił |
| my | przepuściliśmy |
| wy | przepuściliście |
| oni / one | przepuścili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przepuściłam |
| ty | przepuściłaś |
| on / ona / ono | przepuściła |
| my | przepuściłyśmy |
| wy | przepuściłyście |
| oni / one | przepuściły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przepuściło |
Czas przyszły
| ja | przepuszczę |
| ty | przepuścisz |
| on / ona / ono | przepuści |
| my | przepuścimy |
| wy | przepuścicie |
| oni / one | przepuszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przepuść |
| my | przepuśćmy |
| wy | przepuśćcie |