Conjugation of przekwitać
pʂɛˈkfi.tat͡ɕtracić żeńskie zdolności rozrodcze; przechodzić klimakterium Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przekwitać |
Czas teraźniejszy
| ja | przekwitam |
| ty | przekwitasz |
| on / ona / ono | przekwita |
| my | przekwitamy |
| wy | przekwitacie |
| oni / one | przekwitają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przekwitałem |
| ty | przekwitałeś |
| on / ona / ono | przekwitał |
| my | przekwitaliśmy |
| wy | przekwitaliście |
| oni / one | przekwitali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przekwitałam |
| ty | przekwitałaś |
| on / ona / ono | przekwitała |
| my | przekwitałyśmy |
| wy | przekwitałyście |
| oni / one | przekwitały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przekwitało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przekwitał |
| ty | będziesz przekwitał |
| on / ona / ono | będzie przekwitał |
| my | będziemy przekwitali |
| wy | będziecie przekwitali |
| oni / one | będą przekwitali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przekwitała |
| ty | będziesz przekwitała |
| on / ona / ono | będzie przekwitała |
| my | będziemy przekwitały |
| wy | będziecie przekwitały |
| oni / one | będą przekwitały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przekwitało |
Tryb rozkazujący
| ty | przekwitaj |
| my | przekwitajmy |
| wy | przekwitajcie |