Conjugation of przekąsić
pʂɛˈkɔw̃.ɕit͡ɕzjeść nieco dla zaspokojenia głodu; pożywić się na szybko Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przekąsić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przekąsiłem |
| ty | przekąsiłeś |
| on / ona / ono | przekąsił |
| my | przekąsiliśmy |
| wy | przekąsiliście |
| oni / one | przekąsili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przekąsiłam |
| ty | przekąsiłaś |
| on / ona / ono | przekąsiła |
| my | przekąsiłyśmy |
| wy | przekąsiłyście |
| oni / one | przekąsiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przekąsiło |
Czas przyszły
| ja | przekąszę |
| ty | przekąsisz |
| on / ona / ono | przekąsi |
| my | przekąsimy |
| wy | przekąsicie |
| oni / one | przekąszą |
Tryb rozkazujący
| ty | przekąś |
| my | przekąśmy |
| wy | przekąście |