Conjugation of przegonić
pʂɛˈɡɔ.ɲit͡ɕto overtake, to outdo (gain an advantage over) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przegonić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przegoniłem |
| ty | przegoniłeś |
| on / ona / ono | przegonił |
| my | przegoniliśmy |
| wy | przegoniliście |
| oni / one | przegonili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przegoniłam |
| ty | przegoniłaś |
| on / ona / ono | przegoniła |
| my | przegoniłyśmy |
| wy | przegoniłyście |
| oni / one | przegoniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przegoniło |
Czas przyszły
| ja | przegonię |
| ty | przegonisz |
| on / ona / ono | przegoni |
| my | przegonimy |
| wy | przegonicie |
| oni / one | przegonią |
Tryb rozkazujący
| ty | przegoń |
| my | przegońmy |
| wy | przegońcie |