Conjugation of przedawkować
pʂɛ.dafˈkɔ.vat͡ɕprzyjąć zbyt dużą dawkę jakiejś substancji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przedawkować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przedawkowałem |
| ty | przedawkowałeś |
| on / ona / ono | przedawkował |
| my | przedawkowaliśmy |
| wy | przedawkowaliście |
| oni / one | przedawkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przedawkowałam |
| ty | przedawkowałaś |
| on / ona / ono | przedawkowała |
| my | przedawkowałyśmy |
| wy | przedawkowałyście |
| oni / one | przedawkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przedawkowało |
Czas przyszły
| ja | przedawkuję |
| ty | przedawkujesz |
| on / ona / ono | przedawkuje |
| my | przedawkujemy |
| wy | przedawkujecie |
| oni / one | przedawkują |
Tryb rozkazujący
| ty | przedawkuj |
| my | przedawkujmy |
| wy | przedawkujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.