Conjugation of przeczyć
ˈpʂɛ.t͡ʂɘt͡ɕbyć w sprzeczności z czymś, wykluczać się z czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przeczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | przeczę |
| ty | przeczysz |
| on / ona / ono | przeczy |
| my | przeczymy |
| wy | przeczycie |
| oni / one | przeczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przeczyłem |
| ty | przeczyłeś |
| on / ona / ono | przeczył |
| my | przeczyliśmy |
| wy | przeczyliście |
| oni / one | przeczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przeczyłam |
| ty | przeczyłaś |
| on / ona / ono | przeczyła |
| my | przeczyłyśmy |
| wy | przeczyłyście |
| oni / one | przeczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przeczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przeczył |
| ty | będziesz przeczył |
| on / ona / ono | będzie przeczył |
| my | będziemy przeczyli |
| wy | będziecie przeczyli |
| oni / one | będą przeczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przeczyła |
| ty | będziesz przeczyła |
| on / ona / ono | będzie przeczyła |
| my | będziemy przeczyły |
| wy | będziecie przeczyły |
| oni / one | będą przeczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przeczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | przecz |
| my | przeczmy |
| wy | przeczcie |