Conjugation of przebudzić
pʂɛˈbu.d͡ʑit͡ɕto awake (to come out of a state of inaction or dormancy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przebudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przebudziłem |
| ty | przebudziłeś |
| on / ona / ono | przebudził |
| my | przebudziliśmy |
| wy | przebudziliście |
| oni / one | przebudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przebudziłam |
| ty | przebudziłaś |
| on / ona / ono | przebudziła |
| my | przebudziłyśmy |
| wy | przebudziłyście |
| oni / one | przebudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przebudziło |
Czas przyszły
| ja | przebudzę |
| ty | przebudzisz |
| on / ona / ono | przebudzi |
| my | przebudzimy |
| wy | przebudzicie |
| oni / one | przebudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | przebudź |
| my | przebudźmy |
| wy | przebudźcie |