Conjugation of przebić
ˈpʂɛ.bit͡ɕuszkodzić ostrym przedmiotem coś, co było napompowane Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przebić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przebiłem |
| ty | przebiłeś |
| on / ona / ono | przebił |
| my | przebiliśmy |
| wy | przebiliście |
| oni / one | przebili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przebiłam |
| ty | przebiłaś |
| on / ona / ono | przebiła |
| my | przebiłyśmy |
| wy | przebiłyście |
| oni / one | przebiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przebiło |
Czas przyszły
| ja | przebiję |
| ty | przebijesz |
| on / ona / ono | przebije |
| my | przebijemy |
| wy | przebijecie |
| oni / one | przebiją |
Tryb rozkazujący
| ty | przebij |
| my | przebijmy |
| wy | przebijcie |