Conjugation of prychać
/ˈprɘ.xat͡ɕ/gwałtownie wydmuchiwać powietrze (wargami lub nozdrzami), wydając specyficzny odgłos Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | prychać |
Czas teraźniejszy
| ja | prycham |
| ty | prychasz |
| on / ona / ono | prycha |
| my | prychamy |
| wy | prychacie |
| oni / one | prychają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | prychałem |
| ty | prychałeś |
| on / ona / ono | prychał |
| my | prychaliśmy |
| wy | prychaliście |
| oni / one | prychali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | prychałam |
| ty | prychałaś |
| on / ona / ono | prychała |
| my | prychałyśmy |
| wy | prychałyście |
| oni / one | prychały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | prychało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę prychał |
| ty | będziesz prychał |
| on / ona / ono | będzie prychał |
| my | będziemy prychali |
| wy | będziecie prychali |
| oni / one | będą prychali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę prychała |
| ty | będziesz prychała |
| on / ona / ono | będzie prychała |
| my | będziemy prychały |
| wy | będziecie prychały |
| oni / one | będą prychały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie prychało |
Tryb rozkazujący
| ty | prychaj |
| my | prychajmy |
| wy | prychajcie |