Conjugation of pretendować
/prɛ.tɛnˈdɔ.vat͡ɕ/to aspire, to lay claim (to have a strong desire or ambition to achieve something) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pretendować |
Czas teraźniejszy
| ja | pretenduję |
| ty | pretendujesz |
| on / ona / ono | pretenduje |
| my | pretendujemy |
| wy | pretendujecie |
| oni / one | pretendują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pretendowałem |
| ty | pretendowałeś |
| on / ona / ono | pretendował |
| my | pretendowaliśmy |
| wy | pretendowaliście |
| oni / one | pretendowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pretendowałam |
| ty | pretendowałaś |
| on / ona / ono | pretendowała |
| my | pretendowałyśmy |
| wy | pretendowałyście |
| oni / one | pretendowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pretendowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pretendował |
| ty | będziesz pretendował |
| on / ona / ono | będzie pretendował |
| my | będziemy pretendowali |
| wy | będziecie pretendowali |
| oni / one | będą pretendowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pretendowała |
| ty | będziesz pretendowała |
| on / ona / ono | będzie pretendowała |
| my | będziemy pretendowały |
| wy | będziecie pretendowały |
| oni / one | będą pretendowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pretendowało |
Tryb rozkazujący
| ty | pretenduj |
| my | pretendujmy |
| wy | pretendujcie |