Conjugation of prawić
/ˈpra.vit͡ɕ/gw. (Śląsk Cieszyński) mówić, powiedzieć Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | prawić |
Czas teraźniejszy
| ja | prawię |
| ty | prawisz |
| on / ona / ono | prawi |
| my | prawimy |
| wy | prawicie |
| oni / one | prawią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | prawiłem |
| ty | prawiłeś |
| on / ona / ono | prawił |
| my | prawiliśmy |
| wy | prawiliście |
| oni / one | prawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | prawiłam |
| ty | prawiłaś |
| on / ona / ono | prawiła |
| my | prawiłyśmy |
| wy | prawiłyście |
| oni / one | prawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | prawiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę prawił |
| ty | będziesz prawił |
| on / ona / ono | będzie prawił |
| my | będziemy prawili |
| wy | będziecie prawili |
| oni / one | będą prawili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę prawiła |
| ty | będziesz prawiła |
| on / ona / ono | będzie prawiła |
| my | będziemy prawiły |
| wy | będziecie prawiły |
| oni / one | będą prawiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie prawiło |
Tryb rozkazujący
| ty | praw |
| my | prawmy |
| wy | prawcie |