Conjugation of pozostawać
pɔ.zɔˈsta.vat͡ɕbyć częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pozostawać |
Czas teraźniejszy
| ja | pozostaję |
| ty | pozostajesz |
| on / ona / ono | pozostaje |
| my | pozostajemy |
| wy | pozostajecie |
| oni / one | pozostają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pozostawałem |
| ty | pozostawałeś |
| on / ona / ono | pozostawał |
| my | pozostawaliśmy |
| wy | pozostawaliście |
| oni / one | pozostawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pozostawałam |
| ty | pozostawałaś |
| on / ona / ono | pozostawała |
| my | pozostawałyśmy |
| wy | pozostawałyście |
| oni / one | pozostawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pozostawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pozostawał |
| ty | będziesz pozostawał |
| on / ona / ono | będzie pozostawał |
| my | będziemy pozostawali |
| wy | będziecie pozostawali |
| oni / one | będą pozostawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pozostawała |
| ty | będziesz pozostawała |
| on / ona / ono | będzie pozostawała |
| my | będziemy pozostawały |
| wy | będziecie pozostawały |
| oni / one | będą pozostawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pozostawało |
Tryb rozkazujący
| ty | pozostawaj |
| my | pozostawajmy |
| wy | pozostawajcie |