Conjugation of pozbawić
pɔˈzba.vit͡ɕsprawić, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pozbawić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pozbawiłem |
| ty | pozbawiłeś |
| on / ona / ono | pozbawił |
| my | pozbawiliśmy |
| wy | pozbawiliście |
| oni / one | pozbawili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pozbawiłam |
| ty | pozbawiłaś |
| on / ona / ono | pozbawiła |
| my | pozbawiłyśmy |
| wy | pozbawiłyście |
| oni / one | pozbawiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pozbawiło |
Czas przyszły
| ja | pozbawię |
| ty | pozbawisz |
| on / ona / ono | pozbawi |
| my | pozbawimy |
| wy | pozbawicie |
| oni / one | pozbawią |
Tryb rozkazujący
| ty | pozbaw |
| my | pozbawmy |
| wy | pozbawcie |