Conjugation of powybijać
pɔ.vɘˈbi.jat͡ɕto make holes in many things, to break many things by hitting Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | powybijać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | powybijałem |
| ty | powybijałeś |
| on / ona / ono | powybijał |
| my | powybijaliśmy |
| wy | powybijaliście |
| oni / one | powybijali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | powybijałam |
| ty | powybijałaś |
| on / ona / ono | powybijała |
| my | powybijałyśmy |
| wy | powybijałyście |
| oni / one | powybijały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | powybijało |
Czas przyszły
| ja | powybijam |
| ty | powybijasz |
| on / ona / ono | powybija |
| my | powybijamy |
| wy | powybijacie |
| oni / one | powybijają |
Tryb rozkazujący
| ty | powybijaj |
| my | powybijajmy |
| wy | powybijajcie |