Conjugation of powodzić
pɔˈvɔ.d͡ʑit͡ɕw formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | powodzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | powodziłem |
| ty | powodziłeś |
| on / ona / ono | powodził |
| my | powodziliśmy |
| wy | powodziliście |
| oni / one | powodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | powodziłam |
| ty | powodziłaś |
| on / ona / ono | powodziła |
| my | powodziłyśmy |
| wy | powodziłyście |
| oni / one | powodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | powodziło |
Czas przyszły
| ja | powodzę |
| ty | powodzisz |
| on / ona / ono | powodzi |
| my | powodzimy |
| wy | powodzicie |
| oni / one | powodzą |
Tryb rozkazujący
| ty | powódź |
| my | powódźmy |
| wy | powódźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.