Conjugation of powaśnić
pɔˈvaɕ.ɲit͡ɕpokłócić się z kimś, znaleźć się w stanie waśni Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | powaśnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | powaśniłem |
| ty | powaśniłeś |
| on / ona / ono | powaśnił |
| my | powaśniliśmy |
| wy | powaśniliście |
| oni / one | powaśnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | powaśniłam |
| ty | powaśniłaś |
| on / ona / ono | powaśniła |
| my | powaśniłyśmy |
| wy | powaśniłyście |
| oni / one | powaśniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | powaśniło |
Czas przyszły
| ja | powaśnię |
| ty | powaśnisz |
| on / ona / ono | powaśni |
| my | powaśnimy |
| wy | powaśnicie |
| oni / one | powaśnią |
Tryb rozkazujący
| ty | powaśnij |
| my | powaśnijmy |
| wy | powaśnijcie |