Conjugation of potrafić
pɔˈtra.fit͡ɕumieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | potrafić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | potrafiłem |
| ty | potrafiłeś |
| on / ona / ono | potrafił |
| my | potrafiliśmy |
| wy | potrafiliście |
| oni / one | potrafili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | potrafiłam |
| ty | potrafiłaś |
| on / ona / ono | potrafiła |
| my | potrafiłyśmy |
| wy | potrafiłyście |
| oni / one | potrafiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | potrafiło |
Czas przyszły
| ja | potrafię |
| ty | potrafisz |
| on / ona / ono | będzie potrafił |
| my | potrafimy |
| wy | potraficie |
| oni / one | będą potrafili |
Tryb rozkazujący
| ty | potraf |
| my | potrafmy |
| wy | potrafcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.