Conjugation of potopić
/pɔˈtɔ.pit͡ɕ/to sink (to cause multiple things or people to be submerged in water one after the other) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | potopić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | potopiłem |
| ty | potopiłeś |
| on / ona / ono | potopił |
| my | potopiliśmy |
| wy | potopiliście |
| oni / one | potopili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | potopiłam |
| ty | potopiłaś |
| on / ona / ono | potopiła |
| my | potopiłyśmy |
| wy | potopiłyście |
| oni / one | potopiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | potopiło |
Czas przyszły
| ja | potopię |
| ty | potopisz |
| on / ona / ono | potopi |
| my | potopimy |
| wy | potopicie |
| oni / one | potopią |
Tryb rozkazujący
| ty | potop |
| my | potopmy |
| wy | potopcie |