Conjugation of potargać
pɔˈtar.ɡat͡ɕspowodować rozpad na części, nadwyrężenie albo zniszczenie czegoś poprzez rwanie lub szarpanie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | potargać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | potargałem |
| ty | potargałeś |
| on / ona / ono | potargał |
| my | potargaliśmy |
| wy | potargaliście |
| oni / one | potargali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | potargałam |
| ty | potargałaś |
| on / ona / ono | potargała |
| my | potargałyśmy |
| wy | potargałyście |
| oni / one | potargały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | potargało |
Czas przyszły
| ja | potargam |
| ty | potargasz |
| on / ona / ono | potarga |
| my | potargamy |
| wy | potargacie |
| oni / one | potargają |
Tryb rozkazujący
| ty | potargaj |
| my | potargajmy |
| wy | potargajcie |