Conjugation of potępiać
pɔˈtɛm.pjat͡ɕnie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | potępiać |
Czas teraźniejszy
| ja | potępiam |
| ty | potępiasz |
| on / ona / ono | potępia |
| my | potępiamy |
| wy | potępiacie |
| oni / one | potępiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | potępiałem |
| ty | potępiałeś |
| on / ona / ono | potępiał |
| my | potępialiśmy |
| wy | potępialiście |
| oni / one | potępiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | potępiałam |
| ty | potępiałaś |
| on / ona / ono | potępiała |
| my | potępiałyśmy |
| wy | potępiałyście |
| oni / one | potępiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | potępiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę potępiał |
| ty | będziesz potępiał |
| on / ona / ono | będzie potępiał |
| my | będziemy potępiali |
| wy | będziecie potępiali |
| oni / one | będą potępiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę potępiała |
| ty | będziesz potępiała |
| on / ona / ono | będzie potępiała |
| my | będziemy potępiały |
| wy | będziecie potępiały |
| oni / one | będą potępiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie potępiało |
Tryb rozkazujący
| ty | potępiaj |
| my | potępiajmy |
| wy | potępiajcie |