Conjugation of posiniaczyć
pɔ.ɕiˈɲa.t͡ʂɘt͡ɕuderzyć, pobić kogoś do wystąpienia siniaków Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | posiniaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | posiniaczyłem |
| ty | posiniaczyłeś |
| on / ona / ono | posiniaczył |
| my | posiniaczyliśmy |
| wy | posiniaczyliście |
| oni / one | posiniaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | posiniaczyłam |
| ty | posiniaczyłaś |
| on / ona / ono | posiniaczyła |
| my | posiniaczyłyśmy |
| wy | posiniaczyłyście |
| oni / one | posiniaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | posiniaczyło |
Czas przyszły
| ja | posiniaczę |
| ty | posiniaczysz |
| on / ona / ono | posiniaczy |
| my | posiniaczymy |
| wy | posiniaczycie |
| oni / one | posiniaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | posiniacz |
| my | posiniaczmy |
| wy | posiniaczcie |