Conjugation of posiąść
ˈpɔ.ɕɔw̃ɕt͡ɕopanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | posiąść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | posiadłem |
| ty | posiadłeś |
| on / ona / ono | posiadł |
| my | posiedliśmy |
| wy | posiedliście |
| oni / one | posiedli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | posiadłam |
| ty | posiadłaś |
| on / ona / ono | posiadła |
| my | posiadłyśmy |
| wy | posiadłyście |
| oni / one | posiadły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | posiadło |
Czas przyszły
| ja | posiądę |
| ty | posiądziesz |
| on / ona / ono | posiądzie |
| my | posiądziemy |
| wy | posiądziecie |
| oni / one | posiądą |
Tryb rozkazujący
| ty | posiądź |
| my | posiądźmy |
| wy | posiądźcie |