Conjugation of posłyszeć
pɔˈswɘ.ʂɛt͡ɕsynonym of dowiedzieć się (“to hear, to come to learn of”) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | posłyszeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | posłyszałem |
| ty | posłyszałeś |
| on / ona / ono | posłyszał |
| my | posłyszeliśmy |
| wy | posłyszeliście |
| oni / one | posłyszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | posłyszałam |
| ty | posłyszałaś |
| on / ona / ono | posłyszała |
| my | posłyszałyśmy |
| wy | posłyszałyście |
| oni / one | posłyszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | posłyszało |
Czas przyszły
| ja | posłyszę |
| ty | posłyszysz |
| on / ona / ono | posłyszy |
| my | posłyszymy |
| wy | posłyszycie |
| oni / one | posłyszą |
Tryb rozkazujący
| ty | posłysz |
| my | posłyszmy |
| wy | posłyszcie |