Conjugation of porzucać
/pɔˈʐu.t͡sat͡ɕ/opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | porzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | porzucam |
| ty | porzucasz |
| on / ona / ono | porzuca |
| my | porzucamy |
| wy | porzucacie |
| oni / one | porzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | porzucałem |
| ty | porzucałeś |
| on / ona / ono | porzucał |
| my | porzucaliśmy |
| wy | porzucaliście |
| oni / one | porzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | porzucałam |
| ty | porzucałaś |
| on / ona / ono | porzucała |
| my | porzucałyśmy |
| wy | porzucałyście |
| oni / one | porzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | porzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę porzucał |
| ty | będziesz porzucał |
| on / ona / ono | będzie porzucał |
| my | będziemy porzucali |
| wy | będziecie porzucali |
| oni / one | będą porzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę porzucała |
| ty | będziesz porzucała |
| on / ona / ono | będzie porzucała |
| my | będziemy porzucały |
| wy | będziecie porzucały |
| oni / one | będą porzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie porzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | porzucaj |
| my | porzucajmy |
| wy | porzucajcie |