Conjugation of popsuć
ˈpɔ.psut͡ɕstać się niejadalnym w wyniku gnicia, rozkładu, fermentacji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | popsuć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | popsułem |
| ty | popsułeś |
| on / ona / ono | popsuł |
| my | popsuliśmy |
| wy | popsuliście |
| oni / one | popsuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | popsułam |
| ty | popsułaś |
| on / ona / ono | popsuła |
| my | popsułyśmy |
| wy | popsułyście |
| oni / one | popsuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | popsuło |
Czas przyszły
| ja | popsuję |
| ty | popsujesz |
| on / ona / ono | popsuje |
| my | popsujemy |
| wy | popsujecie |
| oni / one | popsują |
Tryb rozkazujący
| ty | popsuj |
| my | popsujmy |
| wy | popsujcie |